Benny werd geboren op 29 september 1958.
Zijn officiële voornaam is Benedictus, een naam die hij kreeg ter ere van zijn grootvader.
Die grootvader, Benedictus Van den Maegdenbergh, was burgemeester van Zandvliet. Daarmee zette hij een opmerkelijke familietraditie voort, want ook zijn vader én zijn grootvader hadden eerder het burgemeestersambt bekleed.
Zo leverde de familie gedurende drie opeenvolgende generaties een burgemeester van het dorp.
Ook de hoeve waar Benny vandaag woont, kent een lange familiegeschiedenis.
Op 23 februari 1829 werd ze aangekocht door Leonardus Van Den Maegdenbergh, die hoefsmid van beroep was.
Sindsdien bleef de hoeve in familiebezit.
Aan het einde van de jaren tachtig onderging de langgevelhoeve aan de Spaansemolenstraat 2 een grondige renovatie. In die periode besloot Benny, met de goedkeuring van zijn vrouw Gretha, de woning een eigen naam te geven: de Dictushoeve.
Die naam verwijst naar Benedictus en verbindt zo de geschiedenis van de hoeve met Benny’s eigen naam en de familiegeschiedenis die eraan voorafgaat.
Eind jaren tachtig stond ik voor de keuze: welke kleur zou de hoofdkleur van onze hoeve worden? Donkergroen met wit of donkerrood met wit? In die tijd was groen-wit ‘not done’, haha.
Zeer weinig mensen kennen dit verhaal, maar eigenlijk is het door de ganzenrijders dat de toenmalige luiken aan de voorzijde, en heel wat deuren en poorten achteraan, uiteindelijk bordeauxrood zijn geworden.Benny Van den Maegdenbergh
Na zijn legerdienst in Duitsland reed Benny in 1979 voor het eerst mee met de Jonge Ruiters. Hij was toen amper 20 jaar oud.
Het werd meteen een bijzonder debuutjaar: bij zijn eerste deelname wist hij zich al tot koning te kronen.
Datzelfde weekend behaalde Jean Van Den Bogaert zijn allerlaatste kroon bij de Veteranen. Jean kende een indrukwekkende carrière en werd maar liefst drie keer koning en één keer keizer.
Benny volgde Louis Cloots op, die een jaar eerder, in 1978, koning werd bij de Jonge Ruiters.
Mijn eerste jaar en meteen koning! Ze moesten mijn vader Stan, die toen bestuurslid was, uit een café gaan halen. Eerst geloofde hij niet eens dat zijn zoon bij zijn eerste deelname al de kroon had gepaktBenny Van den Maegdenbergh
Op Aswoensdag volgde nog een extra traktatie van de koning.
Een grote delegatie vertrok met enkele autobussen naar de Unic-supermarkt van Benny en zijn vrouw op de Noorderlaan, op de Luchtbal.
Dat was bijzonder, want normaal betekende Aswoensdag niet alleen het einde van carnaval, maar ook het begin van de vastentijd. Een extra activiteit op die dag was dan ook hoogst uitzonderlijk.
Mijn vader Stan en moeder Irma behoorden in 1966 tot de pioniers in België met hun supermarkt. Op een bepaald moment hadden we binnen de familie vijf supermarkten: mijn vader, mijn moeder, mijn twee broers en ik. Zelf had ik er één.Benny Van den Maegdenbergh
In 1985 behaalde Benny zijn tweede kroon.
Datzelfde weekend mocht ook Freddy Verschueren zich koning noemen bij de Veteranen.
Benny volgde Bernard Gabriëls op, die in 1984 koning werd en een jaar later, in 1985, zelfs de keizerstitel wist te veroveren.
In 1989 behaalde Benny zijn derde koningskroon.
Datzelfde weekend mocht ook Ronny Huygens zich koning noemen bij de Veteranen.
Benny volgde Rudi Maes op, die een jaar eerder de koningstitel bij de Jonge Ruiters had veroverd.
In 1994 behaalde Benny zijn vierde en meteen ook laatste koningskroon.
Datzelfde weekend werd Marcel Paardekam voor het eerst koning bij de Veteranen. Voor Marcel werd het een bijzonder succesvol jaar, want later in 1994 mocht hij ook de keizerstitel op zijn naam schrijven.
Benny volgde Alex Wils op, die een jaar eerder, in 1993, zijn 2de koningstitel had veroverd.
Mijn vier koningschappen lagen telkens mooi enkele jaren uit elkaar. Daardoor heb ik iedere keer drie jaar het keizerschap kunnen meerijden, en daarnaast ben ik nog een paar keer als reserve meegegaan.
Alles samen zal ik dus vijftien, misschien zelfs zestien keer aan het keizerschap hebben deelgenomen.
Eén keer was het écht heel nipt. Toen is Jos de Schutter achter mij keizer geworden. De kop hing nog behoorlijk vast, maar ‘beer’ Jos was toch een maatje groter en sterker dan ik. Ik kon er dan ook vrede mee hebben dat hij ermee aan de haal ging.Benny Van den Maegdenbergh
Door zijn verschillende koningschappen heeft hij de ganzenrijders meerdere keren mogen ontvangen in zijn voormalige koeienstal.
Enkele honderden mensen ontvangen was hier geen enkel probleem, want de ruimte was er voldoende.
Ook aan de nodige voorzieningen was gedacht: verlichting, vier plasbakken voor de mannen, drie aparte toiletten voor de vrouwen, togen enzovoort.
De ruimte werd destijds zelfs speciaal ingericht om de ganzenrijders op een behoorlijke en gastvrije manier te kunnen ontvangen.
Van omstreeks 1980 tot het midden van de jaren negentig maakte Benny deel uit van het bestuur van de Jonge Ruiters.
Gedurende één à twee jaar zetelde hij er samen met zijn vader, Stan Van den Maegdenbergh.
Daarnaast was Benny lange tijd afgevaardigde van de Jonge Ruiters bij de Polderbond.
Ook buiten de ganzenrijders vertegenwoordigde hij de vereniging, onder meer in de deelraad van de Culturele Raad van de Stad Antwerpen.
Daar verdedigde hij mee de belangen van de vereniging. Zo ijverde hij onder andere voor een subsidie van 5.000 Belgische frank voor het keizerschap.
Die subsidie kwam er uiteindelijk niet voor de ganzenrijders, maar ging naar theaterverenigingen in de stad.
Benny nam ook jarenlang een praktische taak op zich bij verplaatsingen en activiteiten: hij was chauffeur van de eerste tractor.
De tractor en de bijhorende wagen stonden daarbij geregeld bij hem thuis.
En als de tractor het liet afweten, werd er geïmproviseerd. Dan sprong Benny op zijn eigen landbouwtractor of werd zelfs zijn Land Rover Defender ingezet.
Als de bestuursvergaderingen indertijd wat uitliepen is het wel eens voorgevallen dat het van de ene broek in de ander was en omdat ik om ongeveer 3 uur ’s nachts uit mijn bed moest om groenten en fruit op de vroegmarkt of op de veiling moest gaan kopen/laden.Benny Van den Maegdenbergh
Met de tractor en wagen nam Benny meermaals deel aan stoeten buiten Zandvliet.
Zo reden de Jonge Ruiters mee in stoeten in Kapellen en Ekeren – in een periode waarin daar nog geen ganzenrijdersvereniging bestond – en namen ze ook deel aan de Reuzenstoet in Borgerhout.
Als chauffeur bleef Benny tijdens zulke uitstappen vanzelfsprekend nuchter.
Na afloop bracht hij tractor en wagen veilig terug naar Zandvliet. Zo ging het na een van de stoeten in konvooi over de toen nog nieuwe havenweg richting Zandvliet.
Gedurende een aantal jaren stond hij ook in voor de organisatie van de jaarlijkse busreis. Dankzij zijn contacten met reizigers en vertegenwoordigers uit de supermarktwereld kon hij telkens boeiende bezoeken regelen.
De vaste formule was eenvoudig: educatief in de voormiddag, ontspanning in de namiddag.
Zo werd onder meer Jupiler bezocht, ging een andere uitstap naar het Jenevermuseum in Hasselt en stond bij een volgende gelegenheid een bezoek aan Spa en zijn bekende bronwater op het programma.
Ook kastelen en andere bezienswaardigheden kwamen aan bod. Op de terugweg werd soms nog haltgehouden in een gezellig baancafé.
Later maakte deze mooie traditie plaats voor de jaarlijkse fietstocht begin september.
Bij de Ganzenrijders van Zandvliet waren de vrouwen hun tijd al vooruit: op den Hoek mochten ze vroeger al rijden. Mijn echtgenote heeft er zelfs ooit de kroon mogen dragen als koningin!Benny Van den Maegdenbergh
