Ik ben rond 1988 beginnen meerijden.
In 2002 en 2003 werd ik koning.
Stanny De Backer werd keizer in 2001, Luc Gabriëls in 2002 dus 2x na elkaar het keizerschap meegereden in eigen dorp.
Mijn eerste paard was een Fries, waar Jos Lambrechts voor had gezorgd.
Daarna gingen we elke zondag met een paar man paardrijden. Soms was dat goed geregeld, soms wat minder, maar één ding was altijd zeker: er werd plezier gemaakt bij Nellekes.
Er was toen ook veel respect voor onze oudere ruiters. Wij keken echt naar hen op en werden altijd door hen geholpen. Veel van die mensen zijn intussen gestorven of gestopt. Nu zijn wij de ouderen geworden, en daarom ben ik zelf ook drie jaar geleden gestopt.
Toch heb ik altijd samen met Bjorn een beetje gezorgd voor de nieuwe en jongere ruiters. Het was ook altijd plezant in de stoet, waar we elkaar op een leuke manier plaagden. Ik heb bovendien het geluk gehad om de laatste jaren nog met Dorus te mogen rijden — dat was echt iets heel bijzonders.
Ik ben er op een keizerschap nooit dicht bij geweest, maar ik heb wel heel lang onder de blote nek gereden in Hoevenen.
Het mooiste en leukste was in mijn eigen dorp. Daar werd mijn paard telkens met veel zorg klaargemaakt door Bjorn.
Ik heb Bjorn altijd beloofd dat ik dat met evenveel plezier voor hem zal terugdoen — maar dan moet hij natuurlijk eerst koning worden.Iwan Wils
Tot slot wil ik iedereen bedanken met wie ik heb mogen rijden.
Nu maken we plezier langs het parcours, en ik blijf mij inzetten.
Ik gun iedereen die het nog niet heeft mogen meemaken van harte om ooit koning te worden — want dat is een eer en een ervaring die je voor altijd bijblijft.
