Stanny ging vroeger vaak samen met zijn vrouw kijken naar het ganzerijden, maar hij wou zelf gaan meerijden. Die wens werd werkelijkheid in 1986, toen hij op 34-jarige leeftijd voor het eerst deelnam bij de Veteranen van Zandvliet.
Hij koos ervoor om bij Zandvliet te rijden omdat hij daar verschillende goede vrienden had. Onder andere Bernard Jongenelen reed er mee.
Al in zijn derde jaar als Veteraan, in 1988, wist Stanny een indrukwekkende prestatie neer te zetten. Tijdens het ganzerijden kroonde hij zich voor de eerste keer tot koning. Er werd toen zelfs verteld dat hij de kop had getrokken terwijl er nog vier mazen aan vast zaten.
In 1988 maakte Stanny voor het eerst kans op het keizerschap.
Dat jaar vond het keizersrijden plaats op ’t Solft, bij de Nieuwe Gans van Berendrecht.
Uiteindelijk was het toen Bert Van Buynder (Stabroek) die de kop trok en zich tot keizer kroonde, letterlijk vlak voor Stanny’s neus.
Die nederlaag kwam hard aan. Volgens wat er later werd verteld, was Stanny na afloop zo ontgoocheld dat hij zelfs in tranen zou hebben gezegd dat het voor hem nooit was weggelegd om ooit keizer te worden.
Op dat moment leek de droom inderdaad even ver weg. Maar het lot besliste anders. Al het jaar nadien, in 1989, kreeg Stanny opnieuw zijn kans tijdens het keizersrijden in Stabroek. Bert Van Buynder trad dat jaar aan als uittredend keizer, en het was Stanny die erin slaagde de kop te trekken. Daarmee schreef hij zijn naam in de geschiedenis als nieuwe keizer.
Een jaar later, in 1990, werd het keizerschap georganiseerd op 1 april in Zandvliet. Stanny wist opnieuw sterk te rijden en bevestigde zijn klasse. Iets na 17 uur trok hij de kop en werd hij voor het tweede jaar op rij tot keizer gekroond.
Wat ooit een droom leek die misschien nooit werkelijkheid zou worden, was nu uitgegroeid tot een indrukwekkende prestatie: twee opeenvolgende jaren keizer worden.
Ik was toen ongeveer tien jaar oud. Samen met mijn moeder en de vriendengroep waar zij altijd mee optrok, vertrokken we van de tent aan de Volle Ton richting de Botermarkt. Onderweg vertelde iemand dat het opnieuw dezelfde keizer was als het jaar voordien. Even later zei iemand anders dat het Stanny De Backer was. Niemand geloofde dat echter meteen, omdat het nog zo vroeg op de dag was en bovendien 1 april was.
Pas toen we onderweg een ruiter tegenkwamen, begonnen we stilaan te geloven dat het echt waar was. Toen werd duidelijk dat mijn vader opnieuw keizer was geworden.Tom De Backer
In 1993 vond het keizersrijden plaats in Lillo, waar Frank Lenaerts dat jaar uittredend keizer was. Frank was niet alleen een sterke ganzerijder, maar ook een goede vriend van Stanny.
Buiten het ganzerijden waren ze echte kameraden, al bestond er onderling ook altijd een gezonde rivaliteit. Beiden wilden natuurlijk graag beter doen dan de ander, wat de spanning tijdens zulke dagen alleen maar groter maakte.
Stanny reed die dag aanvankelijk met zijn eigen paard. Helaas bleek dat het dier wat te veel haver had gekregen, het liep keer op keer niet goed onder de galg. Daarom werd voorgesteld om tegen het einde van paard te wisselen. Stanny kreeg de kans om het paard Bles te gebruiken, dat toebehoorde aan Jos Luyten. Dat paard werd die dag bereden door Erik De Vree. Stanny mocht met Bles een poging wagen — en dat bleek een gouden beslissing. Met dit paard slaagde hij er uiteindelijk in om de kop te trekken en zich opnieuw tot keizer te kronen.
De overwinning kreeg nog een extra feestelijk tintje door enkele beloften die vooraf waren gemaakt. Frank Lenaerts, die naast ganzerijder ook bakker was in Kalmthout, had namelijk gezegd dat hij een taart zou bakken als Stanny keizer zou worden. Die taart was bedoeld voor een bestuursvergadering en werd natuurlijk met plezier gedeeld.
Ook schilder Jan Baptist had zijn woord gegeven: hij zou een schilderij maken van en voor de nieuwe keizer. En zo geschiedde. Toen Stanny die dag in Lillo opnieuw keizer werd, kreeg hij niet alleen de eer en de titel, maar ook een prachtig schilderij én de beloofde taart.
In 2001 was het terug Keizerschap op 't Solft bij de Nieuwe Gans en dat werd gereden in september (mond en klauwzeer), ons vader was er toen heel hard op gebrand om de (4de) keizerskroon daar te gaan halen en dat gebeurde toen ook. We zijn toen s'avonds te voet in stoet met muzikanten naar Zandvliet gegaan.Tom De Backer
De passie voor het ganzerijden bleef in de familie niet beperkt tot Stanny alleen. Ook zijn zoon Tom trad in zijn voetsporen. In 1996 begon hij met meerijden bij de Jonge Ruiters en in 2010 maakte hij de overstap naar de Veteranen.
Stanny heeft zijn kleinzoon Delano jammer genoeg nooit gekend, maar toch leeft zijn verhaal sterk voort in de familie.
Delano is ondertussen zelf al behoorlijk gebeten door de ganzerijdersmicrobe. Op zijn kamer hangen verschillende foto’s van zijn grootvader als keizer, samen met een tinnen keizersschaal die herinnert aan diens indrukwekkende prestaties.
Tijdens het ganzerijdersweekend van 2026 werd Delano vijftien jaar. Hij telt de jaren af tot hij eindelijk zelf mag meerijden.
