Zijn officiële naam was Georgius Jansen, maar vrijwel niemand kende hem onder die naam.
Voor familie, vrienden en dorpsgenoten was hij gewoon Jos Jansen.
Hij stond daarnaast ook bekend onder de bijnaam “Jos van Slee Van Snarte”.
Jos werd geboren op 15 februari 1912.
Het grootste deel van zijn beroepsleven werkte hij als boerenknecht.
Hij was in dienst bij de familie Van den Maegdenbergh.
Het was via deze familie en zijn werk op de boerderij dat hij uiteindelijk in aanraking kwam met het ganzenrijden.
Vele jaren later zou een telg uit diezelfde familie, Benny Van den Maegdenbergh, viermaal koning worden bij de Jonge Ruiters van Zandvliet.
Naast zijn zware werk als boerenknecht en zijn deelname aan het ganzenrijden had Jos ook een muzikale kant.
In zijn vrije tijd speelde hij trompet, vermoedelijk bij de fanfare “De Ware Vrienden”.
In 1938 beleefde Jos een bijzonder moment bij de Ganzerijders van Zandvliet: hij werd de 12de koning in de geschiedenis van de vereniging.
Hij volgde daarmee Louis Peeters op, die een jaar eerder de koningstitel had behaald.
Jos zou de titel één jaar dragen.
In 1939 werd hij als koning opgevolgd door Jozef Hendrickx, de vader van Henri Hendrickx.
Zo kreeg Jos als 12de koning zijn eigen plaats in de geschiedenis van de Ganzerijders van Zandvliet en in de lange rij mannen die er door de jaren heen in slaagden de koningstitel te behalen.
Bij de overstroming van 1953 was mijn vader, die toen als boerenknecht werkte, met ‘zijn’ paard in de polder.
Toen het water kwam, zwom het paard niet naar de kant, maar terug naar de schuur.
Mijn vader wist op het dak van de schuur te klimmen en heeft daar gewacht tot meester Jacobs, de schoolmeester en schooldirecteur, hem samen met enkele soldaten kwam bevrijden.
Later kwam zelfs de koning het overstroomde gebied bezoeken.Godelieve Jansen
Dirk Lathouwers, de kleinzoon van Jos Jansen langs moederszijde (Godelieve), zette vele jaren later de familietraditie voort.
In 2024 nam hij voor het eerst deel aan het ganzenrijden bij de Lollemannen van Berendrecht.
Meteen bij die eerste deelname wist hij de koningskroon te bemachtigen.
Een jaar later, in 2025, volgde opnieuw een bijzondere prestatie. Tijdens zijn tweede deelname slaagde Dirk erin om ook de keizerskroon te veroveren.
Daarmee herhaalde hij zijn huzarenstukje van het jaar voordien: zowel koning als keizer worden bij respectievelijk zijn eerste en tweede deelname.
Deze keizerstitel kreeg bovendien een bijzonder historisch tintje, want Dirk werd de eerste die de keizerskroon in Ekeren wist te bemachtigen.
Dirk was amper twee jaar oud toen zijn grootvader overleed.
